Een week op een wadtoren op de Richel

Van 10 tot 17 september 2011 was ik namens Natuurmonumenten wadwachter op de Richel.
Een nagenoeg onbegroeide zandplaat vlak voor de kust van Vlieland en een belangrijke rust en foerageerplek voor heel veel vogels.
Bij vloed valt de Richel grotendeels onder water, op een kleine strook na.
Bij eb kan er op een deel door schepen droog gevallen worden. Een groot deel van het gebied is het hele jaar verboden voor mensen.
Om mensen hierover en over de natuurwaarden van zandplaten als de Richel voor te lichten, is gestart met een experiment om een groot deel van het jaar wadtorens permanent te bemensen met vrijwilligers.
De wadtoren is van het NIOZ, die de plek gebruikt om vogels te ringen en te 'bezenderen' en van waaruit ook vogeltellingen plaats vinden.
Tijdens mijn week wadwachten waren er vooral op de eerste zaterdag veel droogvallers. Daarna 2 keer een boot in de verte.
Dat er een storm raasde met minmaal windkracht 9 zal daaraan meegeholpen hebben.

Het was een bijzondere week! Al heel snel gaat het tij je dag bepalen. Leven in brokjes van 6 uur. Het licht, de vergezichten en de enorme hoeveelheid vogels die met het tij mee lopen over het wad. Een week is veel te kort!
Tijdens mij vertrek op zaterdag werden de vogels geteld. Bijna 100.000 ...

Op mijn weblog vindt je korte stukjes van mijn belevenissen daar. Hierna een eerste selectie van beeld.

De html versie

De flashversie (klik in het midden voor fullscreen)