De geur van aardappel
Laura Zwaneveld is portret- en reportagefotograaf in Friesland. Ze vertelt verhalen over mensen en alledaagse dingen. Omdat ze nieuwsgierig is naar hun passies, drijfveren en dromen. Maar ook naar de omgeving waarin ze wonen en hoe die een invloed heeft op wat ze doen. De foto is het eindresultaat, maar net zo belangrijk is het contact om tot dat beeld te komen.
laura zwaneveld, laura zwaneveld fotografie, portretfotografie, reportagefotografie, documentaire fotografie, gemeente, overheid, loc, deelgemeente, natuurmonumenten, landschapsfotografie, ministerie, hogeschool rotterdam, nrc, zandlichaam, a4, hillesluis, magazine, jaarverslag, landschap, wadden, 's gravenweg, tante lien, maasvlakte, geen weg terug, verlaten, poppenhuis, skvr, fotografiecursus, workshops, priveles, trainingen, cursussen, deelgemeente charlois, carnisse, campagne, adformatie, ad, bureau botersloot, sniperx, centraal beheer, achmea, douane, autonome fotografie, kunst, bibliotheek rotterdam, ndi, sfeer, polaroid, projecten, onderwijs, gezondheidszorg, mensen, freelance, stock, fotoarchief, portfolio, ijsland, iceland, weblog, blog, wordpress, friesland, lab183, anjum, noord oost friesland, wadden, wad, waddenliefde, bedrijfsfotografie, fotografie voor akker- en landbouw, industriële fotografie, zakelijke fotografie
2815
post-template-default,single,single-post,postid-2815,single-format-standard,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-content-sidebar-responsive,transparent_content,columns-4,qode-theme-ver-10.1.2,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

De geur van aardappel

De geur van aardappel

Al vanaf dat ik heel klein was, hangt de geur van aardappel in mijn neus.

Mijn vader had een snackbar.
Hij schrapte en sneed zelf zijn aardappels tot patat.
Elke dag weer.
1 x per week kwam de aardappelboer aardappels brengen. En uien.
Mijn moeder draaide speciale ‘vaderwassen’.
Overjassen met aardappelgeur. Wit en blauw.
En spijkerbroeken met vetgeur.

In de schuur -donker en vochtig- hing de doordringende geur van aardappel.
Enorme spinnen en webben.
Het geluid van de patattensnijder.
Een klap als ze er doorheen geperst werden.
Aardappel voor aardappel.
Met de hand.
Als klein meisje een spannende plek om rond te hangen.
Ik moest flink groter groeien voor ik ook de kracht had om het ijzeren raamwerk door de rauwe aardappel te snijden.

Met de komst van de net geoogste nieuwe aardappel was het feest.
Dat waren de lekkerste patatten.
Even voorbakken, laten rusten en afbakken.

Nu woon ik op het platteland.
De buurman kweekt pootaardappels.
Ik ruik de geur.
Langzaam komen de herinneringen en ben ik terug in de schuur van mijn vader.
Ik verdwaal in vroeger.

Het is oogstseizoen.
De aardappels worden van het land gehaald om in de winter verpakt te worden.
Zodat ze op warme, verre plekken uit kunnen groeien tot nieuwe aardappels.

Ik denk terug aan mijn jeugd.
Een klein blond meisje in de stad.
Af en toe met mijn vader mee.
Naar de aardappelboer. Kijken bij het schapen scheren.
Mee naar de eierboer. Verbazing over zoveel kippen in ijzeren hokken in een grote, donkere schuur. De eieren uit de hokken gerold. Het gekakel oorverdovend
En soms mee naar de Makro, waar ik dan speelde tussen de suikerbieten en het mais.

Dat kleine stadse meisje wat het liefst een oude, versleten spijkerbroek en kaplaarzen aan had en op avontuur ging in de weilanden.
Elke kat en hond die ze tegen kwam, moest geaaid.
Helemaal alleen in het weiland lammetjes geboren zien worden.
Helpen bij het kalveren op de boerderij. Uilenballen in het bos uitpluizen.
En vol verwondering en blijdschap een dode mol mee naar huis nemen.

Herinneringen door de geur van aardappel.

_zw_8063_zw_8055 _zw_7945 _zw_8022 _zw_8076 _zw_8127 _zw_8111 _zw_8046 _zw_8150 _zw_7940 _zw_8257 _zw_8236 _zw_8214

No Comments

Leave a Reply

%d bloggers like this: