Hoe ik in 1 week van mijn spinnenfobie af kwam …
Laura Zwaneveld is portret- en reportagefotograaf in Friesland. Ze vertelt verhalen over mensen en alledaagse dingen. Omdat ze nieuwsgierig is naar hun passies, drijfveren en dromen. Maar ook naar de omgeving waarin ze wonen en hoe die een invloed heeft op wat ze doen. De foto is het eindresultaat, maar net zo belangrijk is het contact om tot dat beeld te komen.
laura zwaneveld, laura zwaneveld fotografie, portretfotografie, reportagefotografie, documentaire fotografie, gemeente, overheid, loc, deelgemeente, natuurmonumenten, landschapsfotografie, ministerie, hogeschool rotterdam, nrc, zandlichaam, a4, hillesluis, magazine, jaarverslag, landschap, wadden, 's gravenweg, tante lien, maasvlakte, geen weg terug, verlaten, poppenhuis, skvr, fotografiecursus, workshops, priveles, trainingen, cursussen, deelgemeente charlois, carnisse, campagne, adformatie, ad, bureau botersloot, sniperx, centraal beheer, achmea, douane, autonome fotografie, kunst, bibliotheek rotterdam, ndi, sfeer, polaroid, projecten, onderwijs, gezondheidszorg, mensen, freelance, stock, fotoarchief, portfolio, ijsland, iceland, weblog, blog, wordpress, friesland, lab183, anjum, noord oost friesland, wadden, wad, waddenliefde, bedrijfsfotografie, fotografie voor akker- en landbouw, industriële fotografie, zakelijke fotografie
814
post-template-default,single,single-post,postid-814,single-format-standard,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-content-sidebar-responsive,transparent_content,columns-4,qode-theme-ver-10.1.2,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Hoe ik in 1 week van mijn spinnenfobie af kwam …

Hoe ik in 1 week van mijn spinnenfobie af kwam …

Eind mei verkocht ik mijn huis.
3 maanden later woon ik in Friesland.
Na 48 jaar verliet ik Rotterdam.

In 2011 werd ik verliefd op het wad.
In 2012 besloot ik er naar toe te verhuizen.
Enige voorwaarde was dat mijn vader er dan niet meer zou zijn.
Begin 2014 zette ik mijn huis te koop.
En net toen ik dacht dat ik nooit mijn huis zou verkopen, was er dat bod.
En een snelle oplevering.
2 maanden de tijd om knopen door te hakken.
Werk opzeggen en een plek om te wonen vinden.
[en klein detail: nieuw werk vinden]

Ik vond een huisje in de weilanden vlak bij waar ik zo graag ben en waar ik dit nu schrijf.
Het voelt als 1 groot avontuur.
Helemaal in mijn uppie naar het platteland.

Maar, je zou toch verwachten dat iemand die vanuit de stad komt en in het niets gaat wonen enigszins moet wennen aan wonen in een weiland?
Gek genoeg voelt het heel normaal. Alsof het altijd al zo was.

Het enige waar de stadse waakzaamheid zich laat zien is in de nacht. Als ik in het donker buiten naar de sterren kijk.
En donker is hier echt donker!
Dan verwacht ik elk moment rare mensen. :-)

In het donker slapen is goddelijk! Helemaal niets horen ‘s nachts is goddelijk!

Maar die spinnen? Hoe zit dat dan?
Ik woon in een weiland. In een weiland wonen heel veel beestjes met 6 en 8 poten. In de grote stad ging ik daar nog wel eens hysterisch van gillen.
Na 1 dag in het weiland gewoond te hebben, wist ik dat ik dat hier echt niet kon volhouden.

Dus besloot ik dat die beestjes niets doen en eigenlijk best mooi zijn.
Er zijn natuurlijk grenzen. Ik wil ze niet in mijn slaapkamer zien en al helemaal niet in mijn bed.
Verder mogen de spinnen die enorme hoeveelheden muggen en vliegen opeten. Want die zijn er ook in het weiland.

Een kleine impressie van mijn voor- en achtertuin …

laurazwaneveld-7185 laurazwaneveld-7198 laurazwaneveld-7208 laurazwaneveld-7215 laurazwaneveld-7263 laurazwaneveld-7277 laurazwaneveld-7291

Na een maandje inrichten, uitrusten en mini atelier maken, gaat het echte leven weer beginnen.
Solliciteren en mooi nieuw waddenwerk maken.

En af en toe een blog over hoe het een stadse in het weiland vergaat :-)

No Comments

Leave a Reply

%d bloggers like this: