zeehonden, heel veel zeehonden
Laura Zwaneveld is portret- en reportagefotograaf in Friesland. Ze vertelt verhalen over mensen en alledaagse dingen. Omdat ze nieuwsgierig is naar hun passies, drijfveren en dromen. Maar ook naar de omgeving waarin ze wonen en hoe die een invloed heeft op wat ze doen. De foto is het eindresultaat, maar net zo belangrijk is het contact om tot dat beeld te komen.
laura zwaneveld, laura zwaneveld fotografie, portretfotografie, reportagefotografie, documentaire fotografie, gemeente, overheid, loc, deelgemeente, natuurmonumenten, landschapsfotografie, ministerie, hogeschool rotterdam, nrc, zandlichaam, a4, hillesluis, magazine, jaarverslag, landschap, wadden, 's gravenweg, tante lien, maasvlakte, geen weg terug, verlaten, poppenhuis, skvr, fotografiecursus, workshops, priveles, trainingen, cursussen, deelgemeente charlois, carnisse, campagne, adformatie, ad, bureau botersloot, sniperx, centraal beheer, achmea, douane, autonome fotografie, kunst, bibliotheek rotterdam, ndi, sfeer, polaroid, projecten, onderwijs, gezondheidszorg, mensen, freelance, stock, fotoarchief, portfolio, ijsland, iceland, weblog, blog, wordpress, friesland, lab183, anjum, noord oost friesland, wadden, wad, waddenliefde, bedrijfsfotografie, fotografie voor akker- en landbouw, industriële fotografie, zakelijke fotografie
2875
post-template-default,single,single-post,postid-2875,single-format-standard,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-content-sidebar-responsive,transparent_content,columns-4,qode-theme-ver-10.1.2,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

zeehonden, heel veel zeehonden

zeehonden, heel veel zeehonden

We waren uitgenodigd door de mannen van Asterias om in de winter naar Richel te gaan.
De vrijwillig wadwachters die in de zomer mensen vertellen over waarom het zo’n bijzondere plek is die een beetje bescherming nodig heeft.
Het had kunnen stormen, regen, sneeuwen of vriezen, maar het was prachtig weer op 12 december.

In de buurt van Richel begon mijn hart wat sneller te kloppen. Daar lagen ze, de hompjes in het zand.
Richel is in de winter de kraamkamer voor de grijze zeehond. Er waren 250 pups geteld.
We voeren langs Richel, niet het geultje in.
Oh, vroeg ik enigszins teleurgesteld aan Nico, gaan we niet …
Ik had de uitleg gemist. Eerst even kijken bij Engelschhoek.
Ik bleef fotograferen. Al die mooie bontjasjes. De witte, vers geboren, de meer grijze al aan het verharen, de gevlekte de moeders, de donkere grote de mannetjes. Her en der nog een gevecht.
Tot bloedens toe scheuren de mannen elkaar open.

Wat een mooi verhaal ook om in de zomer aan de droogvallers te vertellen. In het voorjaar de duintjes als kraamkamer voor de vogels en in de winter voor de zeehond.

Vanzelfsprekend ook even inspectie van de mosselbank die dit jaar ontstaan is. Hij doet het goed, ondanks wat afslag door een flinke storm.

Wat een fijne en bijzondere dag!

[Best_Wordpress_Gallery id=”2″ gal_title=”zeehond”]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

No Comments

Leave a Reply

%d bloggers like this: